دخترونه

وقتی فهمید تو قراراست به دنیا بیایی، با ذوق و شوق، رفت بازار و دو کاموای صورتی خرید و شروع کرد به بافتن لباس های کودکانه. دکمه هایی به شکل شکوفه های سفید خرید تا با آن ها تزیینش کند.

مادر بزرگت را می گویم که وقتی متوجه شد، دخترش باردار است و قرار است دختری به دنیا بیاورد، لبخند گوشه لبانش نشست که خدا را شکر، خیالم از بابت تنهایی و روزهای پیری دخترم راحت شد ، او دیگر یک دختر دارد.
وقتی فهمید قرار است به دنیا بیایی، مقابل آینه ایستاد و خود را پیرتر، با چین و چروک تصور کرد و تو را در لباس سفید بخت کنار خود نگاه کرد و همان زمان دلش لرزید. تویی که هنوز نیامده ای را روزی باید به دست دیگری بسپارد و خدا خدا کرد آن دیگری کمتر از گل به تو نگوید. پدر را می گویم که از وقتی فهمید به زودی صدایت در خانه می پیچد، یک روز با عروسک به خانه آمد و روز دیگر با گلِ سر، برای تویی که چند ماه بعد بدون حتی یک تار مو به دنیا آمدی.
وقتی فهمید قرار است به دنیا بیایی، دنیایش رنگارنگ شد و لباس های کودکی خود را آورد، و فکر کرد اگر تو آنها را بپوشی چقدر زیبا خواهی شد. پیش خود مرور می کرد، چه قصه هایی بگوید تا دخترش بداند به کجا پا گذاشته است و برای آنکه روزهای نه چندان دور، یک زن شود و روزگار نتواند آسیبی به او برساند، باید در قصه های شنگول و منگول و سفید برفی ، چه چاشنی هایی را اضافه کند تا احساس دخترش ترک برندارد اما بداند زندگی به آسانی قصه ها نیست.

مادرت را می گویم که آمدن تو نوید بهترین اتفاق زندگی اش بود .

نمی دانم در شهر متولد شده ای و یا در روستا. خانواده ات ثروتمند هستند یا فقیر، چند خواهر و برادر هستید و چگونه روزگار می گذرانید. امروز روز دختر است، روز توست. برای ما که پیرو دینی هستیم که می گوید دختر رحمت الهی است در هر خانه ، دختر بودن افتخار است و باید به خود ببالی اما این به معنی سخت نبودن شرایط نیست.

دختر بودن سخت است چون وقتی دختر هستی همانقدر که دستانت ظریف است و انگشتانت نیلوفری، باید همانقدر قدرت نیز داشته باشی تا با همین دستان ظریف گاهی اگر لازم شد، دستان خسته پدر را به گرمی بفشاری یا برای دستان مستاصل و مردانه برادرت، مامنی شوی.

وقتی دختر هستی باید فضای خانه از صدای خنده های تو پر شود، حتی اگر دلت از زمانه گرفته باشد. وقتی دختر هستی، صفای خانه ای و این کار سختی است.

از همان کودکی تو برای عروسک هایت مادرهستی و تمرین می کنی، خاری به پای آنها نرود. اسباب بازی هایت هم بوی زندگی می دهند وقتی با جثه ی کودکانه ات در آن قابلمه های کوچک غذا می پزی و برای مادرت می بری و او آب خالی درون بشقاب را با اشتها می خورد و از دستپخت تو تعریف می کند. تو حتی در خاله بازی هایت هم برای زندگی و زندگی بخشی آماده می شوی.
تو فرشته ای اما فرشته ای که گاهی خطا می کند ، گاهی دلگیر می شود و گاهی یادش می رود آمده است تا دنیا از وجود فرشته ها خالی نباشد.
خانه بدون تو خالی از صفاست و هر مادری که از داشتن دختر محروم است ، حس می کند بخشی از احساس مادری اش را گم کرده که هیچ وقت نتوانسته موهای دخترکی را ببافد و برایش قصه زندگی را بگوید که حتی اگر آنقدرها زیبا نباشد با مهر او می تواند زیباتر شود.

این شعر تقدیم به همه شاخه نبات های ایران از طرف تمام پدر و مادرهایی که گاهی حرف هایشان در دوندگی های زندگی گم می شود.
دخترم با تو سخن می گویم
زندگی درنگهم گلزاریست
و تو با قامت چون نیلوفر،شاخه ی پر گل این گلزاری
من به چشمان تو یک خرمن گل می بینم
گل عفت ، گل صدرنگ امید
گل فردای بزرگ
گل فردای سپید
چشم تو اینه ی روشن فردای من است
گل چو پژمرده شود جای ندارد در باغ
کس نگیرد زگل مرده سراغ
دخترم با تو سخن می گویم
دیده بگشای و در اندیشه گل چینان باش
همه گل چین گل امروزند
همه هستی سوزند
کس به فردای گل باغ نمی اندیشد
انکه گرد همه گل ها به هوس می چرخد
بلبل عاشق نیست
بلکه گلچین سیه کرداریست
که سراسیمه دود در پی گل های لطیف
تا یکی لحظه به چنگ ارد و ریزد بر خا ک
دست او دشمن باغ است و نگاهش ناپاک
تو گل شادای
به ره باد مرو
غافل از باد مشو
ای گل صد پر من
همه گوهر شکنند
دیو کی ارزش گوهر داند
دخترم گوهر من ، گوهرم دختر من
تو که تک گوهر دنیای منی
دل به لبخند حرامی مسپار دزد را دوست مخوان
چشم امید به ابلیس مدار
ای گوهر تابنده بی مانند
خویش را خار مبین
اری ای دخترکم
ای سراپا الماس از حرامی بهراس
قیمت خود مشکن
قدر خود را بشناس
قدر خود را بشناس

شاعر : مهدی سهیلی

محدثه امیری- چه چیزی میتواند در دنیا، بهتر و سختتر از تربیت فرزند دختر و دیدن رشد و بالیدن او باشد. ریحانه بهشتی که از کرامتش نسل پیغمبر اکرم(صل الله علیه و آله ) ادامه یافت و او را ساقی کوثر نامید. اما همین موجود لطیف و دوست داشتنی سالها مورد بیمهری و بی توجهی قرار گرفته و هنوز که هنوز است در بسیاری از عرصهها با وجود شایستگیهای فراوانی که از خود نشان داده جدی گرفته نشده است.

خوشبختانه پس از انقلاب اسلامی در بسیاری از زمینهها شاهد پیشرفت دختران و زنان ایرانی و حتی در برخی مواقع پیشی گرفتن آٖنها از مردان بودهایم . از ٖآمار پذیرش در دانشگاهها گرفته تا قبول مسئولیتهای مختلف در عرصههای اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و... کسب رتبههای علمی و مدالهای ورزشی. اما با این حال دختر ایرانی که در پی درنوردیدن پلههای پیشرفت تلاش و اراده زیادی از خود نشان داده با چالشهای بسیاری نیز مواجه است.
روزی تنها برای تبریک و تهنیت
زمانی که روز ولادت حضرت معصومه (سلام الله علیه وآله ) با عنوان روز ملی دختران نامگذاری شد هدف از این اقدام علاوه بر بزرگداشت و توجه به کرامت دختران، رسیدگی به دغدغهها، مشکلات و سختیهای پیش روی این گروه از جامعه بود که در دنیای امروز به دلیل تغییر ارزشها و هنجارها نسبت به گذشته با آن مواجه بوده است.
اما در طی این سالها روز دختر تنها در حد تبریک و تهنیت و نهایتا برپایی جشن و نمایشگاهی توسط ارگانهای دولتی باقی مانده است. بیآنکه توجه شود آنچه که در این بین اهمیت دارد رسیدگی به مشکلاتی است که هر روز بیشتر از گذشته گریبانگیر این گروه از جامعه میشود. افرادی که به عنوان مادرهای آینده و تربیت نسلهای آتی وظیفه خطیری بر گردن دارند.

در طی این سالها روز دختر تنها در حد تبریک و تهنیت و نهایتا برپایی جشن و نمایشگاهی توسط ارگانهای دولتی باقی مانده است. بیآنکه توجه شود آنچه که در این بین اهمیت دارد رسیدگی به مشکلاتی است که هر روز بیشتر از گذشته گریبانگیر این گروه از جامعه میشود. افرادی که به عنوان مادرهای آینده و تربیت نسلهای آتی وظیفه خطیری بر گردن دارند.

توجه به نیازهای دختر ایرانی و اولویت بندی آنها فارغ از شعار زدگی
شاید مهمترین مسألهای که اکنون دامنگیر دختران ایرانی است تغییر سبک زندگی باشد. دخترانی که تا چند دهه قبل در سنین پایین و با اجبار خانوادهها ازدواج میکردند و حق انتخابی برای تعیین مسیر زندگیشان نداشتند حالا با حضور در اجتماع و دستیابی به موفقیت در کار و تحصیلات و گسترده شدن انتخابهایشان برای ازدواج از طرفی با ارزشهای سنتی ایرانی اسلامی مواجه بوده و از طرفی نیز در پی رسیدن به اهدافشان و تلاش برای دستیابی به پیشرفت هرچه بیشتر هستند.
اکنون اندیشههای دختر ایرانی از بسیاری جهات با سایر دختران جهان مشابه است و از طرفی پایبندیهایی نیز به ارزشهای سنتی خود دارد که جدایی از آن برایش چیزی جز سردرگمی در پی نخواهد داشت. این مسأله گاهی انقدر پررنگ میشود که بسیاری از دختران این مرز و بوم را میبینیم که در سالهای جوانی که زمان اوج شکوفایی هر فردی محسوب میشود هنوز بر سر دوراهی انتخاب بین این ارزشها قرار دارند.
آنچه که در این بین لازم است طراحی الگویی مشخص از سبک زندگی حضرت معصومه(سلام الله علیه و آله ) متناسب با ضرورتهای زندگی کنونی است که اندیشمندان و مسئولین باید هرچه سریعتر برای دستیابی به این هدف اقدام کنند. متاسفانه در سالهای اخیر آنقدر در این زمینه به شعارزدگی و افتادن در دام نظریه اکتفا کردهایم که وقتی صحبت از آن به میان میآید تنها چیزی که به یاد میآوریم شعارهایی است که فارغ از آنچه که در واقعیت جریان دارد مطرح شدهاند.
برچسبزنی علیه دختران ممنوع
فاصلههای فرهنگی و فکری نسلها، عدم آشنایی با آداب، اخلاق و احکام اسلام، سردرگمی در میان هویتهای مختلط فرهنگی و فقدان یک الگوی جامع و قابل دسترس، موجب شده که نه تنها درک دقیقی از نیازهای این قشر از جامعه وجود نداشته بلکه عموما در بسیاری از خانوادهها روابط میان دختران و خانوادههایشان بیشتر رنگ و بوی دوری و جدایی به خود گرفته باشد. متاسفانه میبینیم که در سالهای اخیر تا چه اندازه فرار دختران افزایش پیدا کرده و روابط فراخانواده و ناسالم افزایش یافته است.
هیچکدام از این موارد را نمیتوان به نسل و جنسیت ارتباط داد بلکه همه مشکلاتی که در حال حاضر وجود دارد ریشه در ساختارهای جامعه داشته و باید به صورت همه جانبه مورد بررسی قرار گیرد. شاید بهتر باشد به جای مقابله، تحقیر، نادیده انگاشتن دختران و انتصاب آنها به عنوان افرادی مصرفگرا، خودخواه، بی تفاوت و راحت طلب و در برخی مواقع با برچسب زدن آنها به عنوان افرادی غیر قابل کنترل و بی قید و بند فکری برای حل مسائل موجود کنیم.
از بالارفتن سن ازدواج تا فرار از خانه و اعتیاد/ نبود نهادهای نظارتی و عدم رسیدگی دولت
تا سالها در رابطه با موضوعات مربوط به دختران از آمار فرار از خانه گرفته تا تعداد دختران معتاد، آمار تجاوز به عنف و خشونتهای خانگی به عنوان یک تابو برخورد میشد. به عبارتی به جای اندیشیدن چارهای برای حل این مسائل تنها صورت مسأله را پاک کردیم و همین موضوع باعث بدتر شدن اوضاع شد. به طوری که اکنون بسیاری از مسئولین پس از ریشه کردن این مسائل در بطن جامعه، سخن از رفع آن میگویند.

شاید بهتر باشد به جای مقابله، تحقیر، نادیده انگاشتن دختران و انتصاب آنها به عنوان افرادی مصرفگرا، خودخواه، بی تفاوت و راحت طلب و در برخی مواقع با برچسب زدن آنها به عنوان افرادی غیر قابل کنترل و بی قید و بند فکری برای حل مسائل موجود کنیم.

اینکه آسیبهای اجتماعی متوجه دختران را تنها به بیتوجهی به ارزشهای جامعه و نبود تقوا و اعتقاد ربط بدهیم گره کوری است که متاسفانه درسالهای اخیر بسته مانده است. بسیاری از دخترانی که انواع خشونتها را متحمل میشوند یا توسط آشنایانشان مورد تجاوز قرار میگیرند هیچ گناهی نداشته و چه بسا از بسیاری از افراد دیندار تر باشند. بسیاری از این آسیبها در خانه متوجه دختران میشود نه در بستر خیابان. اما هیچ نهاد نظارتی در این رابطه وجود ندارد و حداقل تا زمانی که کار به جاهای باریک نکشیده نهادهایی مانند بهزیستی و نیروی انتظامی دخالتی نمیکنند.
بنابراین شاید بهتر باشد علاوه بر پر و بال دادن به سازمانهای مردم نهاد فعال در این زمینه، کارگروههای ویژهای برای کاهش آسیبهای اجتماعی دامنگیر دختران ایجاد شود.
مساله ازدواج دختران
ازدواج نقطه عطف زندگی هر فردی محسوب میشود. ازدواج دختران ایرانی از دیگر مشکلاتی است که سالهاست ذهن اندیشمندان ایرانی را مشغول خود کرده است. آمار بالای دختران مجرد با سن بالا از یک سو و معضلی به نام بالا رفتن آمار دختران ایرانی که قبل از بلوغ ازدواج میکنند از سوی دیگر گویای مشکلات این قشر جامعه در حوزه ازدواج است.
عدم آشنایی با ازدواج و زندگی مشترک از سوی دختران که ناشی از اهمال خانواده و اجتماع است باعث میشود که ازدواج نکردن و حتی فروپاشی زندگی ناشی از این ناآگاهیها بیشترین لطمه را به دختران وارد کند که باید درخصوص این معضل راهکار اساسی ارائه شود.
روز دختر ورای جشن و تبریک / نیازمند تغییر نگرش به دختران هستیم
تعیین روز ملی دختر انتخاب به جایی بود که باید سالها پیش برای آن اقدام میشد. اما مسلما نباید همه اقدامات این روز را تنها به برپایی جشن و تبرک و نهایتا معرفی دختران موفق این جامعه خلاصه کرد. مسئولان مربوطه باید موظف شوند در هر سال در این روز برنامههای راهبردی برای بهبود کیفیت زندگی دختران ایرانی ارائه دهند. البته برنامههایی که محصور به کاغذ نمانده و عملی شوند.
عمدهترین مشکلاتی که دختران جامعه ایرانی با آن روبهرو هستند موضوعاتی از قبیل هویت، جایگاه اجتماعی، اشتغال، ازدواج و مسائل مربوط به امنیت اجتماعی آنها است. مسائلی که هیچ کدام بسته به یک روز خاص نبوده و هرکدام باید در جای خود مورد بررسی قرار گیرد. اما به هرحال انتخاب این روز میتواند موقعیت مناسبی برای توجه بیشتر به ریحانههای بهشتی این سرزمین باشد.

چندی قبل دختر جوانی که به دلیل ازدواج نکردن تا سن ۳۷ سالگی با مشکلاتی رو به رو شده بود، با مطرح کردن مشکلاتش در سایت حجت الاسلام شهاب مرادی درخواست کرد او را برای حل مشکلش راهنمایی کند.

این دختر جوان در نامه خود اعلام کرده بود، دختری ۳۷ ساله و مجرد، دارای بالاترین مدرک تحصیلی از بهترین دانشگاه کشور، دارای یک شغل خیلی خوب و استقلال مالی در زندگی هستم. با پدر و مادر پیرم زندگی میکنم و از نظر خانوادگی زندگی سطح متوسط رو به پایینی داریم. خانواده ای مذهبی و مقید دارم هیچگاه در رفتار و گفتار و ظاهر به طریقی عمل نکردم که جلوه گری باشد...

از زمان دبیرستان خواستگارانی داشتم ولی به دلایل زیر هنوز ازدواج نکردم:
*اوایل می گفتم می خوام برم دانشگاه و رد می کردم.
*کمی بعدتر به دلایل بچه گانه آنها را رد می کردم.
*چند سال بعد جدی تر به مساله ازدواج فکر کردم اما خیلی از آنها از نظر معیارهای اصلی و مهم با من همخوان نبودند.
* مواردی هم بودند که خودشان دیگر پیگیری نمی کردند.
*کمی که سنم بالاتر رفت تعداد خواستگارها کم شد.

الان خیلی احساس تنهایی می کنم و واقعا نیاز عاطفی دارم که ازدواج کنم اما نمی توانم از معیارهایم پایین بیایم که مهمترین آنها ایمان، شخصیت، اخلاق، تطابق فرهنگی، تناسب سنی و تا حدودی تحصیلی، مجرد بودن و خانواده خوب داشتن است.

شما راهنمایی کنید چه کنم. من که به عنوان یک خانم نمی توانم پا پیش بگذارم و خودم دنبال همسر بگردم حتی غرورم اجازه نمی دهد با کسی از اطرافیان مطرح کنم و مثلا بگویم مورد مناسب می شناسند یا خیر، عزت نفسم چه می شود؟ پس چه کنم؟
همسریابی اینترنتی را هم با توجه به پیامدهای احتمالی کار درست و معقولانه ای نمی دانم اگر چه از سر استیصال چند بار این فکر به ذهنم رسیده... نظر شما چیه؟ در هر حال بگویید چه کنم؟

۸ توصیه حجت الاسلام مرادی برای حل مشکل

حجت الاسلام شهاب مرادی نیز پس از بررسی مشکلات این دختر جوان و به دلیل اینکه افراد زیادی با مشکل او رو به رو هستند هشت راهکار را برای حل این مشکل پیشنهاد کرد. وی در بخشی از این توصیهها با پیشنهاد چند دیالوگ، توصیه کاربردی خود را با سبکی ابتکاری تکمیل کرده است که خواندن آن خالی از لطف نیست.

۱. نگرانی شما در مورد تاخیر در ازدواج خردمندانه و منطقی است.

۲. بی تردید ازدواج مهم است اما مسلما همه زندگی نیست! اجازه ندهید نگرانی از این مسئله تمام زندگی شما را مختل کند. بین یک دختر خانم مجرد با مشکلات روحی و خُلقی و یک دختر خانم مجرد با روح و روان سالم حتما سلامت را انتخاب کنید و مراقب سلامت روح و جسم تان باشید. کم نیستند افرادی که در سنین بالا ازدواج می کنند و ازدواج موفقی هم دارند. اگر احساس ناخوشایند و یا افکار آزار دهندی دارید و نا امیدی یا حس افسردگی که در پیام قبلی بیشتر به آن اشاره کردید مانع انجام عملکردهای شماست و آرامش شما را مختل می کند حتما به مشاوری متدین مراجعه کنید.
۳. شاید یکی از علل عدم حضور خواستگار با توجه به شرایطی که شما دارید سطح بالای تحصیلات و موقعیت اجتماعی خوب شما است و نگرانی آنها از بابت بالا بودن سطح توقعات شما که دور از ذهن نیست و حتی برخی از خواستگارهای بالقوه در چنین شرایطی در قبال دختر خانمی با شرایط تحصیلی و اجتماعی شما -شاید- احساس حقارت می کنند.
۴. لازم است با توجه به سن و شرایطِ امروزتان، دوباره تمامی معیارها و ملاک ها و سلیقه های خود را بازبینی کنید و با حفظ مبانی ملاک ها و معیارها و حتی برخی سلیقه ها را تعدیل و به روز کنید. مثلا بر اساس معیارهای ۲۰ سال پیش شما خواستگار امروزتان با تفاوت سنی ۴-۳ سال، باید ۴۱-۴۰ ساله باشد و حتما مجرد. اما اولا این معیار امروز برای یک دوشیزه ۳۷ ساله، واقع بینانه نیست! ثانیا احتمال مشکلات شخصیتی برای پسر ۴۰ ساله مجرد به مراتب بیشتر از یک مرد ۴۰ ساله ایست که تجربه طلاق دارد.

از دعا و توسل غافل نیستید خوب است. از خدا بخواهید که همسری مناسب و لایق نصیب کند که لیاقت شما را داشته باشد. برای امر ازدواج توسل و نذر به امام هادی علیه السلام مجرب است. نذر ایشان کنید.

۵. نسخه ی به روز شده معیارها و ملاک هایتان را در خلال صحبت هایتان راحت با دوستان و نزدیکان و اطرافیان در میان بگذارید، نقش آنها را به عنوان معرف نادیده نگیرید. روشن است که منظورم درد دل با بدخواهان و دشمنان نیست!

۶. به صورت غیر مستقیم در صحبت هایتان عدم مخالفت تان را برای ازدواج ابرازکنید. مثلا در مورد خواستگاری که -مثل دشمن فرضی- به علت بی نماز بودن او را رد کردید صحبت کنید و با دیالوگی مانند این شماره ۵ را هم اجرایی کنید: «یکی دو جلسه صحبت کردم مرد محترمی بود و من مشکلی با شرایط سن و سالش نداشتم تقریبا از من ۱۳ سال بزرگتر بود اما خب متاسفانه نمازخوان نبود و اظهار بی اعتقادی کرد. من هم ردش کردم» یا «خواستگار محترمی بود با اینکه تجربه یک عقد و طلاق داشت اما با این موضوع مشکل چندانی نداشتم ولی اصل موضوع این بود که در مورد شُربِ خَمر اظهارات مناسبی نداشت و گفت نمی تونه قول بده که هیچ وقت مشروب نخوره! خب شرب خمر هم می دونی یه خطِ قرمزِ جدی است. من هم ردش کردم» دو سه تا از این اظهارات را می توانید بیان کنید و اگر مصداق ندارد به نحوی بیان کنید که اصلا دروغ و کذب نباشد این طوری: «من که با ازدواج مشکلی ندارم اما از شما می پرسم به نظرت اگر دختری توی شرایط من خواستگاری داشته باشه که خدای ناکرده مشروب خور باشه و حاضر هم نیست توبه کنه اون دختر باید قبول کنه؟ ــ اگر طرف صحبت شما با پُر رویی گفت: بله قبول کنه و دلیل و توجیه آورد، شما هم محکم بگویید: نه رسول خدا (صلی الله علیه و آله) صریحا نهی کرده از چنین ازدواجی» و ...
۷. مراجعه به مشاور برای پاسخ نهایی مثبت یا منفی به خواستگار را برای خودت لازم و ضروری بدان. دقت بفرمایید حتی پاسخ منفی. و خیلی به صرفه است مشاورتان ثابت باشد. مومن و از لحاظ تاهل و خانوادگی موفق و شاداب.
۸. از دعا و توسل غافل نیستید خوب است. از خدا بخواهید که همسری مناسب و لایق نصیب کند که لیاقت شما را داشته باشد. برای امر ازدواج توسل و نذر به امام هادی علیه السلام مجرب است. نذر ایشان کنید.

وقتی فهمید تو قراراست به دنیا بیایی، با ذوق و شوق، رفت بازار و دو کاموای صورتی خرید و شروع کرد به بافتن لباس های کودکانه. دکمه هایی به شکل شکوفه های سفید خرید تا با آن ها تزیینش کند.

مادر بزرگت را می گویم که وقتی متوجه شد، دخترش باردار است و قرار است دختری به دنیا بیاورد، لبخند گوشه لبانش نشست که خدا را شکر، خیالم از بابت تنهایی و روزهای پیری دخترم راحت شد ، او دیگر یک دختر دارد.
وقتی فهمید قرار است به دنیا بیایی، مقابل آینه ایستاد و خود را پیرتر، با چین و چروک تصور کرد و تو را در لباس سفید بخت کنار خود نگاه کرد و همان زمان دلش لرزید. تویی که هنوز نیامده ای را روزی باید به دست دیگری بسپارد و خدا خدا کرد آن دیگری کمتر از گل به تو نگوید. پدر را می گویم که از وقتی فهمید به زودی صدایت در خانه می پیچد، یک روز با عروسک به خانه آمد و روز دیگر با گلِ سر، برای تویی که چند ماه بعد بدون حتی یک تار مو به دنیا آمدی.
وقتی فهمید قرار است به دنیا بیایی، دنیایش رنگارنگ شد و لباس های کودکی خود را آورد، و فکر کرد اگر تو آنها را بپوشی چقدر زیبا خواهی شد. پیش خود مرور می کرد، چه قصه هایی بگوید تا دخترش بداند به کجا پا گذاشته است و برای آنکه روزهای نه چندان دور، یک زن شود و روزگار نتواند آسیبی به او برساند، باید در قصه های شنگول و منگول و سفید برفی ، چه چاشنی هایی را اضافه کند تا احساس دخترش ترک برندارد اما بداند زندگی به آسانی قصه ها نیست.

مادرت را می گویم که آمدن تو نوید بهترین اتفاق زندگی اش بود .

نمی دانم در شهر متولد شده ای و یا در روستا. خانواده ات ثروتمند هستند یا فقیر، چند خواهر و برادر هستید و چگونه روزگار می گذرانید. امروز روز دختر است، روز توست. برای ما که پیرو دینی هستیم که می گوید دختر رحمت الهی است در هر خانه ، دختر بودن افتخار است و باید به خود ببالی اما این به معنی سخت نبودن شرایط نیست.

دختر بودن سخت است چون وقتی دختر هستی همانقدر که دستانت ظریف است و انگشتانت نیلوفری، باید همانقدر قدرت نیز داشته باشی تا با همین دستان ظریف گاهی اگر لازم شد، دستان خسته پدر را به گرمی بفشاری یا برای دستان مستاصل و مردانه برادرت، مامنی شوی.

وقتی دختر هستی باید فضای خانه از صدای خنده های تو پر شود، حتی اگر دلت از زمانه گرفته باشد. وقتی دختر هستی، صفای خانه ای و این کار سختی است.

از همان کودکی تو برای عروسک هایت مادرهستی و تمرین می کنی، خاری به پای آنها نرود. اسباب بازی هایت هم بوی زندگی می دهند وقتی با جثه ی کودکانه ات در آن قابلمه های کوچک غذا می پزی و برای مادرت می بری و او آب خالی درون بشقاب را با اشتها می خورد و از دستپخت تو تعریف می کند. تو حتی در خاله بازی هایت هم برای زندگی و زندگی بخشی آماده می شوی.
تو فرشته ای اما فرشته ای که گاهی خطا می کند ، گاهی دلگیر می شود و گاهی یادش می رود آمده است تا دنیا از وجود فرشته ها خالی نباشد.
خانه بدون تو خالی از صفاست و هر مادری که از داشتن دختر محروم است ، حس می کند بخشی از احساس مادری اش را گم کرده که هیچ وقت نتوانسته موهای دخترکی را ببافد و برایش قصه زندگی را بگوید که حتی اگر آنقدرها زیبا نباشد با مهر او می تواند زیباتر شود.

این شعر تقدیم به همه شاخه نبات های ایران از طرف تمام پدر و مادرهایی که گاهی حرف هایشان در دوندگی های زندگی گم می شود.
دخترم با تو سخن می گویم
زندگی درنگهم گلزاریست
و تو با قامت چون نیلوفر،شاخه ی پر گل این گلزاری
من به چشمان تو یک خرمن گل می بینم
گل عفت ، گل صدرنگ امید
گل فردای بزرگ
گل فردای سپید
چشم تو اینه ی روشن فردای من است
گل چو پژمرده شود جای ندارد در باغ
کس نگیرد زگل مرده سراغ
دخترم با تو سخن می گویم
دیده بگشای و در اندیشه گل چینان باش
همه گل چین گل امروزند
همه هستی سوزند
کس به فردای گل باغ نمی اندیشد
انکه گرد همه گل ها به هوس می چرخد
بلبل عاشق نیست
بلکه گلچین سیه کرداریست
که سراسیمه دود در پی گل های لطیف
تا یکی لحظه به چنگ ارد و ریزد بر خا ک
دست او دشمن باغ است و نگاهش ناپاک
تو گل شادای
به ره باد مرو
غافل از باد مشو
ای گل صد پر من
همه گوهر شکنند
دیو کی ارزش گوهر داند
دخترم گوهر من ، گوهرم دختر من
تو که تک گوهر دنیای منی
دل به لبخند حرامی مسپار دزد را دوست مخوان
چشم امید به ابلیس مدار
ای گوهر تابنده بی مانند
خویش را خار مبین
اری ای دخترکم
ای سراپا الماس از حرامی بهراس
قیمت خود مشکن
قدر خود را بشناس
قدر خود را بشناس

شاعر : مهدی سهیلی